Of eigenlijk nooit weggeweest want ik was de voorbije 6 maanden in Belgie waar ik zocht naar een nieuwe uitdaging/werk.  Het Nieuw Zealand verhaal was toen al helemaal achter de rug en samen met U, wil ik graag toch even terug gaan… want het was allemaal niet zo gemakkelijk!

Eind 2016, na de evaluaties van de Olympische Spelen, ontstonden er grote spanningen in HP triathlon New Zealand.  Eerder al had de CEO de federatie verlaten en later in oktober ook de High Performance Director… Dit was eigenlijk al een teken aan de wand maar ik had helemaal geen idee wat er later nog zou gaan gebeuren… Enkele weken later stelde TriNZ dat alle coaches zouden “opzij” gezet worden… Er was immers een dubbel probleem opgedoken; minder funding van de overheid en er was ook een financiële put gekomen na de Olympische Spelen van Rio… Dus… crisis!  Waardoor een nieuwe structuur/aanpak zich opdrong…maw een totale nieuwe structuur zou uitgetekend worden gebaseerd op het beschikbare budget en mogelijkheden.  De coaches (#3) mochten mee nadenken over de nieuwe structuur en mochten zelfs hun positie verdedigen.  Ik vond dat toen nog fantastisch en zag helemaal geen probleem gezien mijn werk/opdracht toch vrij specifiek was alsook de funding…, maar uiteindelijk durf ik bijna zeggen dat alles toen al geweten was en zij de coaches een beetje voor een voldongen feit hebben gezet…(ERG en weinig respectvol).

Drink Graeme  Om dit verhaal toch niet te rekken of met stenen te gaan gooien, ga ik dadelijk tot de finale, namelijk dat Jon, Tim en mezelf werden ontslagen. Ik had (en heb nog steeds)  veel spijt dat ik mijn project (wat succesvol was)  moest achterlaten, alsook vele goede vrienden zoals de jonge atleten, homecoaches, ouders enz… Ik wil zeker enkele mensen binnen TriNz maar vooral heel veel mensen in de regio’s danken voor de fantastische tijd én hun steun… Einde NZ-verhaal…

 Vanaf midden 2017 was ik dus op zoek naar werk in Belgie… Ik heb vele  sollicitatiebrieven geschreven, sollicitaties gedaan… soms met een zeer goed gevoel achteraf… soms met een slecht gevoel… maar finaal altijd met een teleurstelling en vraag van “WHY”.

Wanneer ik terug in Belgie kwam, zei zowat iedereen… jij zal vlug iets vinden… maar het tegendeel was waar, wat mij erg ontmoedigde.  Ik kwam veel sterker terug uit NZ, was klaar om verdere stappen te zetten… maar het mocht helemaal niet zo zijn…Het ware eigenlijk moeilijke tijden waar ik me doorheen heb geworsteld…

Het deed  echter deugd dat ik WEL aanbiedingen kreeg vanuit het buitenland en zo ben ik eerst in HongKong geweest, waar ik juist na de functie van Headcoach greep.  Later werden de gesprekken met Zuid Korea opgestart gelijktijdig met een mogelijkheid bij de Vlaamse/Belgische triatlon federatie… Mijn eerste keuze lag in Belgie maar ook Zuid Korea sprak me erg aan, mits enkele bijsturingen van afspraken… Vrij vlug was duidelijk dat mijn werk in de Belgische triatlon erop zat, waardoor mijn focus werd gezet op Zuid Korea. 

Vorige maandag, 1 januari  2018 startte mijn nieuwe uitdaging van Head Coach Triathlon Zuid Korea… Enthousiast en bevrijd van negatieve gevoelens over mezelf, vlieg ik er helemaal in en hoop de Zuidkoreaanse atleten te helpen, beter te maken en successen te hebben… Let’s go for it, My next step!

Korean Tri Team dec2017